Gimnazjum Publiczne im. Jana Pawła II w Lubatowej

Historia szkolnictwa w Lubatowej

Email Drukuj PDF
Pierwsza placówka oświatowa (szkółka parafialna) w Lubatowej została zorganizowana na „organistówce” w 1867 roku, choć w dokumentach pojawiają się wzmianki dotyczące oświaty z XVII wieku. Założycielem szkółki był ówczesny ks. Proboszcz Franciszek Żygłowicz. Początkowo naukę prowadzi organista, jednak napływ młodzieży powoduje otwarcie nowej izby lekcyjnej i zatrudnienie nauczycieli, którzy wprowadzają rejestr uczniów i katalogi ocen. Zachowane księgi do chwili obecnej wykazują, że w roku szkolnym 1891/92 uczęszczało ponad dwieście dzieci i prowadził je jeden nauczyciel, a szkoła nosiła nazwę jednoklasówki. W 1894 roku placówka uzyskała status szkoły dwuklasowej, tym samym dokumentem rozwiązano sprawy organizacyjne, m.in. utrzymanie budynku i pobory nauczycieli. Według niniejszego orzeczenia utrzymanie szkoły ciążyło na gminie i zarządzie dworskim. Początkiem XX wieku nauczyciel Walenty Stanek i ówczesny ks. Proboszcz Jakub Skowron podejmują się misji podniesienia poziomu oświaty w Lubatowej. 31 marca 1901 roku Centralna Komisja Rady Szkolnej Krajowej wydała orzeczenie, które zezwoliło na budowę szkoły. Koszt budowy budynku wyniósł 13000 koron. Szkoła została oddana do użytku w sierpniu 1904 roku. Mimo otwarcia nowego budynku szkolnego, nauka odbywała się wciąż w organistówce i pomieszczeniu w zabudowaniach dworskich. Prawdopodobnie w 1908 roku doszło do rozbudowy nowo powstałego budynku. Przypuszcza się, że na przełomie 1908 i 1909 roku został on otworzony, gdyż w tym czasie wzrosła liczba nauczycieli. W okresie międzywojennym objętych obowiązkiem szkolnym było ponad 600 uczniów. Obowiązek szkolny był przestrzegany, niektórzy uczniowie po zakończeniu edukacji w Lubatowej zdobywali nawet średnie i wyższe wykształcenie. W 1938 roku zobowiązano uczniów i grono pedagogiczne do udziału w kursach przeciwlotniczych i przeciwgazowych, przygotowujących do obrony w wypadku działań wojennych. 1 września 1939 roku wybuchła II wojna światowa. Z tego powodu rok szkolny 1939/40 rozpoczął się 27 listopada. Na podstawie rozporządzeń okupanta wprowadzono język niemiecki. Naukę zakończono końcem maja 1940 roku. W tym samym roku w Lubatowej powstały komplety tajnego nauczania, gdzie nauczano przedmiotów zakazanych. Po zakończeniu wojny, gdy obowiązki dyrektora pełnił Tadeusz Pikul, podjęto budowę nowej szkoły. Powołano Społeczny Komitet Budowy, który m.in. pozyskiwał środki finansowe. Prace przebiegały dość wolno z powodu zniszczeń wojennych i ostatecznie nowy budynek oddano do użytku w 1961 roku. Była to siedmioklasowa Szkoła Podstawowa. Coroczny wzrost liczby uczniów wymusił kolejną rozbudowę, która zakończyła się w 1990 roku.
Nauczyciel historii, Renata Such